Visitors have accessed this post 38 times.

அன்றும் இன்றும்

Visitors have accessed this post 38 times.

அன்றும் இன்றும்

 

ஒரு நாள் நான் தனிமையில் இருந்தபோது , பல சிந்தனைகள் என் மனதில் வந்தன. அவற்றுள் சிலவற்றை இங்கு பகிர்கிறேன்.

அன்று , நான் சிறு பிள்ளையாக இருந்தபொழுது என் வீட்டில் வெகு வருடம் கழித்து தொலைக்காட்சி பெட்டியை வாங்கினார்கள். ஆனால் அப்போது வெறும் தூர்தர்ஷன் மட்டும் தான்  இருக்கும் . அதிலும் ஹிந்தி மட்டுமே வரும் . எனக்கு ஹிந்தி தெரியாது , இருந்தாலும் அதை விரும்பி பார்ப்போம். தமிழ் நாடகங்களும் திரைப்படங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மட்டும் ஒளிபரப்புவார்கள் . அதிலும் வெள்ளிகிழைமையில் வரும்ஒளியும் ஒலியும்நிகழ்ச்சி , ஞாயிறு அன்று ஒளிபரப்பாகும் தமிழ் திரைப்படங்கள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். அதிலும் என் அக்கம் பக்கத்தினர் என் வீட்டிற்கு வந்து நிகழ்ச்சிகளை பார்ப்பார்கள். அது மிகவும் இனிமையாக இருந்தது .

 

 

 

இன்று , என் வீட்டில் ஒன்றுக்கு இரண்டு தொலைக்காட்சி பெட்டிகள் இருக்கின்றன. இணையத்தளம் இருக்கின்றது . எந்த நேரத்திலும் எந்த நிகழ்ச்சிகளையும் பார்க்கக்கூடிய வசதி இருக்கின்றன. அனால் அன்று எனக்கு இருந்த அந்த மகிழ்ச்சி, இன்று எனக்கு இல்லையே!!

 

அன்று , மின்சாரம் இல்லையென்றால் அனைவரும் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து நேரம் கழிப்போம் . என் நட்பு வட்டாரத்தோடு சிறிது நேரம் கழிப்பேன். அந்த காலம் இனிய காலம்.

 

 

இன்று , என் வீட்டில் மின்கலங்கள்இருக்கின்றன , பல வசதிகள் இருக்கின்றனஆனால் நான் அன்று கண்ட சந்தோஷம் இன்று இருக்கிறதா?? !! இல்லை என்று தான் சொல்ல வேண்டும் .

அன்று , என் பள்ளிக்கூடத்துக்கு நானே சென்று , நானே வந்துவிடுவேன் . அனால் இன்று , அது சாத்தியமா ? காலம் கலி காலம் அல்லவே !!

 

அன்று , பள்ளிக்கூடம் முடிந்தவுடன் வீடு திரும்பி , காய் கால் கழுவி , பால் அருந்திவிட்டு என் தோழிகளோடு விளையாட சென்று விடுவேன்.

இன்று , பிள்ளைகள் விளையாட செல்ல விரும்புவதில்லை . வீட்டில் அமர்ந்து கணினியில் விளையாடுகிறார்கள் . இது எவ்விதத்தில் அவர்களுக்கு சுறுசுறுப்பை தரும் !! எவ்வாறு உடல் வலிமை பெரும் ?? !! சற்று சிந்திக்க வேண்டிய விஷயமல்லவோ !!!

 

அன்று , நான் என் அம்மாவிற்கு சிறு சிறு வேலைகள் செய்து தருவேன். மிகவும் உதவியாக இருப்பேன் . தண்ணீர் வெகுதூரத்தில் இருந்து குடத்தில் தூக்கிக்கொண்டு வருவேன் .

இன்று எந்த பிள்ளைகள், அந்த மாதிரி வேலைகளை செய்கிறார்கள் . ஏதாவது கேட்டால் போங்கம்மா என்றல்லவோ சொல்கிறார்கள் .

 

அன்று , பரீட்சை முடிந்த உடன் பள்ளி விடுமுறை அளித்தவுடன் ஊருக்கு சென்றோம் அல்லவே !! அதிலும் ரயில்வண்டியில் அல்லவா சென்றோம் !! எவ்வளவு மகிழ்ச்சி . என் உடன்பிறப்புடன் ஜன்னல் ஒர இடத்திற்காக சண்டை  போட்டேன் அல்லவா !! அது அல்லவோ சந்தோஷம் .

இன்று , நான் காரில் அல்லவா பயணிக்கிறேன் . எங்கு போயிற்று அந்த மகிழ்ச்சி , உற்சாகம் !!!

 

அன்று , ஒரு போட்டோ புடிக்க , போட்டோ கடைக்கு அல்லவா சென்றோம் . எடுத்த போட்டோக்களை ஒரு ஆல்பம் அல்லவா போட்டு வைத்தோம் . அவை இன்றும் என் மனதிற்கு இதமளிக்கிறதே .

இன்று , என்னிடத்தில் திறன்பேசி இருக்கின்றதே ! அதில் ஒன்று அல்ல , பல போட்டோக்களை